دلگیرم از آدمها

دلگیرم از همه آدمهایی که از من می خواهد درکشان کنم و هرگز مرا نمی فهمند . انگار من وظیفه دارم همه را راضی نگه دارم . وکسی لازم نیست به فکر من باشد .

دلگیرم از خلقی که گمان می کنند همیشه حق با آنهاست و حق من پایمال شده ام .تنهام و در این تنهایی به خدا می نگرم شاید از چشمانم بخواند جز از او از کسی نمی خواهم که پناهم باشد .در روزگاری که عزیز ترین و نزدیک ترین کسانم مرا در سردترین و وسیع ترین کویر رها کرده اند .

دل نوشته های مرد تنهای الشتری ...