شعر لکی

کشکله شیرازی حیرونت بیمه
ز عشق تونه دیوونه بیمه
هفت سال چی یه روز د دومت گشتم
نه رنگت دیم نه طومت چشتم
هرگز نچیمه گلی د او باغت
سوزه بالا برز موردم د داغت
کشکله شیرازی کشکله مردم
سوختم و برشتم هیچ دت نحردم
حیف ایی دختر جاش د گلاله
گیسش کلیله دنون مرواره
کشکله شیرازی کشکله مردم
سوختم برشتم هیچ دت نحردم
بزن و بکش نترس د جونی
خدا بکشت و داغ خویی
دنو طلائی ها دنوم دمت
وقته بمیرم سی خم و چمت
دختره تو چته رنگت پره سه
مر د جنگ دیروو جومت دره سه
غصه نوحوری جومه سیت سونم
سیقه سرت بام دردت و جونم
کشکله شیرازیکه ها کجا رویی
مر درد دلتکه سی مه بویی
دمکت بار بنه نوم دمم
بشکم ساکت بو دل پر خمم
پر دلم تش کردی وری نسوزی
هم ماهی هم اوفتو هو زل روزی
کشکله شیرازیکه جوونم دو تیات
حنا بسوونم که بیری د میات
دم قوطی عطار حکیمان پیش
گردی دور دم روح بدن کیش
ده سر کوه کلا تا هشتاپلی
دووار کشیم مینه داریا بلی
===============
دختر کوچولوی شیرازی حیرونت شدم
از عشق توست که دیوونه شدم
هفت سال مثل یک روز دنبالت گشتم
نه رنگتو دیدم و نه طعمت رو چشیدم
هرگز گلی نچیدم از اون باغت
سبزه بلند قامت مردم از دوری داغت
دخترک شیرازی دختر کوچولوی مردم
سوختم و برشته شدم هیچی ازتو نخوردم
حیف این دختر که جاش تو رودخونه است
گیسوانش فر و دندان هایش مروارید است
دخترک شیرازی دختر کوچولوی مردم
سوختم و برشته شدم هیچی از تو نخوردم
بزن و بکش نترس از جونی
خدا بکشه تورو به داغ خوبی
دندان طلائی در دهان توست
الانه که بمیرم برای پیچ و تابت
دختر تو چته رنگت پریده
مگر در جنگ دیروز جامه ات دریده
غصه نخوری پیرهن برات می خرم
قربون سرت شم دردت بجونم
دختر شیرازی کجا می خوای (نمیگذارم)بری
مگه اینکه درد دلتو برام بگی
لبت رو بگذار روی لبم
شاید ساکت بشه دل پر غمم
گوشه قلبم سوخت پاشو تا نسوزی
هم ماهی هم آفتابی هم ستاره سحری
دختر شیرازی جونم فدای چشات
حنا بخرم بزنی به موهات
شاید توی جعبه عطاری حکمای قدیم بودی
گردی دور لبت بیرون میکنه روح را از بدن
از قله کوه کلا تا کوه هشتاد پهلو
سیاه چادرم را بین درختان بلوط برپاکرده ام

دل نوشته های مرد تنهای الشتری ...